Με την αγωνία για την οικονομική επιβίωση των πρωτοβάθμιων Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης να κυριαρχεί, ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του Ετήσιου Τακτικού Συνεδρίου της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα (5-7 Νοεμβρίου 2026). Το συνέδριο ανέδειξε με ανάγλυφο τρόπο τη βαθιά δομική κρίση που αντιμετωπίζουν οι Δήμοι της χώρας, αλλά ταυτόχρονα κατέγραψε και διαφορετικές στρατηγικές προσέγγισης από τις δημοτικές αρχές ως προς τη διεκδίκηση πόρων για κρίσιμα ζητήματα καθημερινότητας και υποδομών.
Στην επίσημη ατζέντα του συνεδρίου εγγράφηκε με πρωτοβουλία του Δημάρχου Καλαμάτας, Θανάση Βασιλόπουλου, ένα ζήτημα που απασχολεί το σύνολο των ελληνικών πόλεων : η ανάγκη θεσμοθέτησης ενός ειδικού, σταθερού χρηματοδοτικού εργαλείου για έργα ασφαλτοστρώσεων και πλήρους αποκατάστασης των οδοστρωμάτων.
Όπως είχε προαναγγείλει ο κ. Βασιλόπουλος, η κατάσταση των δρόμων μετά από τις συνεχείς παρεμβάσεις για την εγκατάσταση δικτύων κοινής ωφελείας (αποχέτευση, οπτικές ίνες, φυσικό αέριο, κλπ) έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής των τοπικών κοινωνιών και των δημοτικών ταμείων. Η θέση της Καλαμάτας ήταν σαφής : απαιτείται εξειδικευμένο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, καθώς οι αποκαταστάσεις που πραγματοποιούν οι εργολάβοι των δικτύων αποδεικνύονται συχνά ανεπαρκείς, μετακυλώντας το τεράστιο κόστος στους Δήμους.
Ανατολική Αττική : Επιλογή της «Μεγάλης Εικόνας» έναντι του Τοπικού Προβλήματος.
Στον αντίποδα αυτής της «χειρουργικής» διεκδίκησης, οι Δήμαρχοι της Ανατολικής Αττικής – εκπροσωπώντας περιοχές όπως η Παλλήνη, ο Μαραθώνας, η Παιανία - Γλυκά Νερά, η Ραφήνα - Πικέρμι και τα Σπάτα – Αρτέμιδα επέλεξαν μια διαφορετική τακτική.
Παρότι οι συγκεκριμένοι Δήμοι βρίσκονται στο επίκεντρο εκτεταμένων και ιστορικών έργων υποδομής (κυρίως για την κατασκευή των δικτύων αποχέτευσης ακαθάρτων, αλλά και δικτύων φυσικού αερίου, οπτικών ινών, κλπ), με τις καθιζήσεις και τις συνεχείς τομές να αποτελούν το υπ' αριθμόν ένα καθημερινό πρόβλημα και σημείο τριβής με τους δημότες, δεν κατέθεσαν ξεχωριστή, αυτόνομη πρόταση για ειδικό πρόγραμμα οδοποιίας.
Οι επίσημες τοποθετήσεις και εισηγήσεις των Δημάρχων της Ανατολικής Αττικής επικεντρώθηκαν σταθερά στη «μεγάλη εικόνα» των θεσμικών και οικονομικών προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης :
Η χρόνια υποχρηματοδότηση που στερεί από τους Δήμους τη δυνατότητα βασικής συντήρησης των πόλεων.
Το δυσβάσταχτο ενεργειακό κόστος, το οποίο απειλεί ευθέως τη βιωσιμότητα και την εκτέλεση των δημοτικών προϋπολογισμών.
Οι τραγικές ελλείψεις προσωπικού και η επιτακτική ανάγκη για νέες προσλήψεις, χωρίς τις οποίες οι τεχνικές υπηρεσίες αδυνατούν να επιβλέψουν ακόμα και τα εν εξελίξει έργα.
Η στάση των Δημάρχων της Ανατολικής Αττικής ερμηνεύεται ως μια πολιτική επιλογή να στηριχθεί το κοινό και συμπαγές διεκδικητικό πλαίσιο της ΚΕΔΕ. Η λογική πίσω από αυτή την προσέγγιση είναι ότι αν δεν επιλυθούν κεντρικά τα ζητήματα της γενικής χρηματοδότησης (ΚΑΠ) και της ενεργειακής ελάφρυνσης, οποιοδήποτε επιμέρους «ειδικό εργαλείο» θα αποτελεί απλώς ημίμετρο.
Παρότι τα προβλήματα από τις καθιζήσεις και τις συνεχείς τομές των δικτύων αποτελούν καθημερινό σημείο τριβής και προτεραιότητα σε τοπικό επίπεδο για τις δημοτικές αρχές της Ανατολικής Αττικής, έπρεπε να καταγραφεί ξεχωριστή, αυτόνομη πρόταση ή διεκδίκηση χρηματοδότησης για την υλοποίηση προγράμματος αποκατάστασης των οδοστρωμάτων, λόγω των συνεχών παρεμβάσεων που πραγματοποιούνται για την εγκατάσταση δικτύων κοινής ωφελείας, οπτικών ινών, επιδιόρθωσης βλαβών στην ύδρευση, εγκατάστασης φυσικού αερίου και κυρίως των συνεχών καθιζήσεων λόγω της κατασκευής της αποχέτευσης από τους εν λόγω Δημάρχους, κατά τη διάρκεια των εργασιών στην Καλαμάτα, πέραν της γενικότερης συμμετοχής τους στις συλλογικές διεκδικήσεις της ΚΕΔΕ για αύξηση των πόρων της Αυτοδιοίκησης.
Το Συνέδριο της Καλαμάτας έκλεισε στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς την κεντρική διοίκηση. Είτε μέσα από την εξειδικευμένη ανάδειξη προβλημάτων όπως οι ασφαλτοστρώσεις, είτε μέσα από τη συνολική διεκδίκηση των Δομικών Πόρων, η Τοπική Αυτοδιοίκηση ξεκαθάρισε ότι έχει φτάσει στα όριά της, με τις υποδομές των πόλεων να εκπέμπουν πλέον σήμα κινδύνου.
